Het Russische uraniumschip de Mikhail Dudin is afgelopen weekend door de Zweedse Marine geënterd in de Oostzee. De bemanning van het 'Stealth Korvet' Visby nam een kijkje op het Russische schip nadat het 70 km ten noorden van Bornholm schijnbaar motorproblemen kreeg. Een paar maanden geleden kwam het zusterschip van de Dudin, de Baltiyskiy-202, in beeld in verband met verdachte manoeuvres boven onderzeese stroomkabels. In verband met de toegenomen spanningen in het Oostzeegebied, neemt de Zweedse marine deze keer geen risico. Het schip is op weg naar Duinkerken, maar ligt nu voor anker in de Oostzee.
De Mikhail Dudin en de B-202 ferryen routinematig uranium van/naar Rusland voor kerncentrale Borssele, Urenco en het Franse EDF. Lees verder
Categorie: Uranium
Duitse autobanden ter “sanering” van een Tsjechoslowaakse uraniumfabriek
Eén van de overgebleven uraniumslibbekkens in Mydlovary die worden opgevuld met autobanden en ander afval - credits: Michael Billig
Bij het het Tsjechische dorpje Mydlovary is een radioactieve erfenis omgevormd tot een lucratieve afvaldumpplaats. Onderzoeksjournalisten-consortium Correctiv onthulde eerder deze maand dat bedrijven uit Duitsland, Oostenrijk en Italië miljoenen tonnen afval – oude autobanden, schoenen en zelfs gevaarlijk afval – naar Tsjechië exporteren. Het afval wordt daar gestort in uraniumslibbekkens die zijn achtergebleven uit de tijd van Tsjechoslowakije. Officieel geldt afvaldumping hier namelijk als 'sanering' van de slibbekkens 'tailing ponds'). Experts uiten al jaren zorgen over deze aanpak, die ook nergens anders in Europa wordt toegepast. Voor de afvalindustrie is Mydlovary een publiek geheim en “de grootste dumpplek van Europa”.
De lage kosten van maken de dump aantrekkelijk: 'saneren' in Tsjechië is tot 80% goedkoper dan verwerking in Duitsland. Ondanks kritiek van milieuorganisaties en twijfels binnen de sector, blijft de afvalstroom doorgaan. Autoriteiten lijken niet in staat om deze omstreden praktijk binnen de EU te stoppen. Lees verder
Russische schepen met radioactieve lading weer in Duinkerken en Rotterdam
Even vaak als voor de Russische inval in Oekraïne, voor Nederland zelfs vaker doen Russische schepen West-Europa aan met radioactieve waar. Gisteren, woensdag 4 juni, was de Mikhail Dudin in het Franse Duinkerken waar het verrijkt uranium (foto), natuurlijk uranium en een aantal lege verrijkt uranium containers (foto) afleverde. Allemaal voor Frankrijk, waar Macron wel stoere praatjes heeft, maar de nucleaire industrie afhankelijk blijft van Rusland.
Ondertussen is de Baltiyksiy-202 opnieuw onderweg naar Rotterdam waar het zondagmiddag 8 juni wordt verwacht. Of de lading bestemt is voor het Duitse Lingen of Urenco in Almelo is onbekend.
Russisch schip bracht begin oktober Uraniumpellets naar Rotterdam
Inmiddels is duidelijk wat de Baltiyksiy-202, een Russische nucleair transportschip, 6 oktober naar Rotterdam bracht: Uraniumpellets voor de ANF kernbrandstoffabriek in het Duitse Lingen. Dit blijkt uit een geüpdate transportoverzicht op de site van de Duitse toezichthouder BASE. ANF fabriceert ook splijtstof voor kerncentrale Borssele. Hiervoor ontvangt de Duits/Franse firma onder andere opgewerkt uranium uit Rusland. De uraniumpellets worden in slijtstofstaven gelasd. In september heeft ANF splijtstofstaven geleverd aan Borssele. Niet duidelijk is of de Zeewuse kerncentrale ook de finale eindbestemming van het transport van begin oktober is. Lees verder
“Kernenergie ‘groen’? De bergen radioactief afval in Niger vertellen een ander verhaal”
Vandaag op FTM: Als het aan de voorstanders ligt, is de wereldwijde opwekking van kernenergie in 2050 verdrievoudigd. Maar het winnen van uraniumerts is ingrijpend voor mens en natuur, vooral op plekken waar die al kwetsbaar zijn. Zoals in het Afrikaanse land Niger. Daar hebben de mijnen vooral veel radioactief afval en een hoog sterftecijfer opgeleverd, terwijl de beloofde rijkdom naar het Westen vloeide.
Uit het artikel:
‘Waar vrijwel zeker uranium uit Niger verwerkt wordt,’ vertelt een medewerker van Laka, ‘is in de uraniumverrijkingsfabriek van Urenco in Almelo. Hoewel hun standaardantwoord is dat ze dat niet weten: ze zijn niet de eigenaar van het uranium, ze leveren alleen een dienst – verrijken – en de klant levert het uranium. Maar ze zouden het wel kunnen weten.’
Een woordvoerder van Urenco ontkent desgevraagd niet, maar schrijft in een uitgebreide mail onder meer dat Urenco ‘due diligence’ uitvoert bij zijn klanten en leveranciers en dat het ‘een sterke focus heeft op governance en ethiek’.
Overwinning voor inheemse bewoners: uraniummijnbouw in Jabiluka niet langer mogelijk
Afgelopen vrijdag is de aanvraag om de controversiële Jabiluka Mineral Lease in Kakadu (Australië) te verlengen afgewezen door de Northern Territory en federale regering. Hiermee is de uraniummijnbouw in de Kakadu regio, die op de Werelderfgoedlijst staat, van de baan - tientallen jaren eerder dan waar de industrie voor pleitte.
De Mirarr, de Traditional Owners die in het gebied leven, worden vertegenwoordigd door de Gundjeihmi Aboriginal Corporation (GAC).
Begin mei was Thalia van den Boogaard, CEO van de GAC, nog bij Laka op bezoek om te vertellen over de inspanningen van Mirarr om Jabiluka te behoeden voor uraniumwinning. Dat is dus nu gelukt.
Lees verder
Uraniumwinning: Na 42 jaar willen de Mirarr zeggenschap over hun land terug
11 augustus loopt de 42-jarige ‘mineral lease’ af, die het mijnbouwbedrijf ERA heeft voor uranium op het land van de Mirarr Traditional Owners in het Kakadu National Park in Australië. ERA wil haar lease graag voor onbepaalde tijd verlengd zien maar de Mirarr willen de beschikking over hun land terug. De regering van de Northern Territory, verantwoordelijk voor het afgeven van de lease, moet snel een besluit nemen anders wordt deze automatisch verlengd. Vorige week was een vertegenwoordiger van de Gundjeihmi Aboriginal Corporation in Europa om de situatie uit te leggen en om solidariteit te zoeken. Lees verder
Problemen uraniumproductie Kazachstan: tijdelijk of structureel?
Er begint zich een beetje paniek af te tekenen in uraniumland: Wat is er aan de hand in Kazachstan? Dat land is ‘s werelds grootste uraniumproducent en ook kerncentrale Borssele koopt daar een deel van haar uranium. Het staatsbedrijf voor uraniummijnbouw Kazatomprom heeft laten weten haar gepubliceerde productiedoelen - die al lager zijn dan de capaciteit - in 2024 en waarschijnlijk ook in 2025 niet te gaan halen.
De reden die het staatsbedrijf hiervoor opgeeft: “challenges related to the availability of sulphuric acid”. Zwavelzuur is nodig voor In situ leaching-winning, waarbij uranium onder de grond wordt opgelost en in een oplossing omhoog wordt gepompt. Maar er zijn ook andere berichten. Is het tekort aan zwavelzuur dan ook niet gewoon een smoes en zijn de (oude) uranium voorraden uitgeput door jarenlang teveel gebruik van zwavelzuur? Lees verder
Tweede Kerstdag: Russisch uraniumschip loopt haven van Rotterdam binnen
Russisch uraniumtransportschip de Mikhail Dudin loopt de haven van Rotterdam binnen.
ESA: Russische afhankelijkheid van Europese kernenergiesector blijft aanzienlijk
Na de invasie in Oekraïne is de Russische nucleaire sector nog steeds uitgezonderd van internationale sancties. Daarom is het belangrijk om een goed beeld te hebben van de Russische afhankelijkheid van de Europese kernenergiesector. Daarvoor is het Jaarverslag van vorig jaar van het gezamenlijke ‘inkoopbureau’ van de Europese Unie, de Euratom Supply Agency, een goede graadmeter. Wat blijkt: Europa is voor 97% van haar uraniumbehoefte afhankelijk van landen van buiten de EU, 16,9% van dat uranium komt uit Rusland. Die afhankelijkheid van Europa van de Russische nucleaire sector - en omgekeerd - blijkt dus nog aanzienlijk. Lees verder