Discussie opslag kernafval vergt nieuwe opzet en einde kernenergie

Tot voor kort gingen plannen voor opslag van kernafval volgens een vast patroon: de overheid en de kernindustrie besloten het kernafval ergens op te slaan en vervolgens maakte men de locaties bekend. Dit leidde tot veel weerstand. Daarom wordt nu internationaal gedacht aan manieren om de bevolking bij de opslagplannen te betrekken. Dit zal alleen maar slagen als de discussie geleid wordt door een onafhankelijke commissie en ook het gebruik van kernenergie op de agenda staat.

Dat zijn enkele conclusies uit het rapport "Discussions on Nuclear Waste. A survey on public participation, decisionmaking and discussions in eight countries" dat Herman Damveld (zelfstandig onderzoeker en publicist) en Robert Jan van den Berg (Stichting Laka) in opdracht van de door de regering ingestelde Commissie Opberging Radioactief Afval (CORA) hebben geschreven. De CORA studeert op opslag van kernafval ondergronds (zoutkoepels of kleilagen) of bovengronds gedu-rende bijvoorbeeld 300 jaar. De CORA zal over een half jaar met een voorstel komen voor de verdere gang van zaken.

In Zwitserland, Duitsland, België, Engeland en Spanje treffen we tot op heden de traditionele methode van besluitvorming aan van "besluiten, aankondigen en verdedigen". Een voorbeeld hiervan is de opslag in de zoutkoepel te Gorleben. De zoutkoepel werd in 1977 uitgekozen, het besluit aangekondigd en vervolgens werd het besluit verdedigd. Dat gaf vanaf het begin meningsverschillen, die doorwerken in het regerings-programma van de huidige regering voor een moratorium op het onderzoek te Gorleben. Het traditionele beleid heeft niet tot maatschappelijke aanvaarding geleid. De trend is dan ook dat veel landen zoeken naar een andere benadering.

Kernenergie is een belangrijke bron van kernafval. Daarom ligt het voor de hand dat kernenergie een rol zal spelen in elke discussie over opslag van kernafval. In vele landen stellen milieuorganisaties dat stoppen met kern-energie, hetzij meteen of binnen afzienbare tijd, een noodzakelijke voorwaarde is voor een discussie over wat er moet gebeuren met het kernafval dat onvermijdelijk geproduceerd is. In Groot-Brittannië heeft een zogeheten consensus-conferentie plaatsgevonden over kernafval, waarbij het burgerpanel de aanbeveling deed kernenergie niet uit te breiden. In Duitsland noemde milieuminister Jürgen Trittin het einde van kernenergie een voorwaarde voor een maatschappelijk draagvlak van een oplossing van het kernafvalprobleem. Ook in Canada speelde kernenergie een rol in de kernafval-discussie.

In Canada werd de discussie over kernafval geleid door een onafhankelijke commissie, die los stond van de belangen van de kernindustrie of milieuorganisaties. Dit wekte zoveel vertrouwen dat veel groeperingen mee wilden doen. Canada is het enige land waar het gelukt is een discussie van een dergelijke omvang te organiseren. De regering heeft de uitvoering van de nieuwe discussie voor het beleid echter in handen gegeven van de kernindustrie. Dat leverde meteen protesten op van milieu-organisaties, omdat de onafhankelijkheid op deze manier verloren gaat.

Dit bericht werd geplaatst in Internationaal, Radioactief afval op door .

Over Stichting Laka

Het documentatie- en onderzoekscentrum kernenergie - Ketelhuisplein 43, Amsterdam - tel: 020-6168294 - mail: info@laka.org - @LakaNieuws - FB: facebook.com/stg.laka


Gerelateerde berichten:

 

  • 29 juni 2015: Radioactief afval: ‘uitdagingen’ worden maar niet opgelost

    De Minister van I&M (Infrastructuur en Milieu) Schultz van Haegen heeft een brief naar de Kamer gestuurd met een kort verslagje van de (niet openbare) discussie bij het aanbieden van het verslag over het Nederlandse kernafvalbeleid. Daaruit en door te vergelijken met eerdere rapporten blijkt dat dezelfde problemen steeds opnieuw gesignaleerd worden en maar niet […]


  • 21 september 2009: Vragen en antwoorden over Nederlands afvalbeleid

    Van 11 tot 20 mei 2009 vond te Wenen de derde toetsingsconferentie plaats van het Gezamenlijk Verdrag inzake de veiligheid van het beheer van bestraalde splijtstof en inzake de veiligheid van het beheer van radioactief afval ("Joint Convention on the Safety of Spent Fuel Management and on the Safety of Radioactive Waste Management"). In oktober […]


  • 18 juni 2003: COVRA wil ook opslag radioactief afval uit Indonesië, Suriname en Antillen.

    De directeur van de COVRA (de organisatie belast met de inzameling en opslag van radioactief afval) heeft een voorstel gedaan Suriname, de Nederlandse Antillen en evt. ook Indonesië te helpen met de opslag van kernafval. Nederland is dat min of meer 'moreel verplicht', volgens directeur Codée. Wat de COVRA bedoelt met 'helpen' is nog onduidelijk. […]


  • 28 september 2021: Start Adviestraject Kernenergie zorgt voor onrust in Groningen

    In Noord-Nederland worden mensen altijd een beetje onrustig als er weer gepraat wordt over kernenergie en kernafval. Niet zo vreemd, want sinds de jaren '70 zijn de zoutkoepels in Noord-Nederland de meest voor de hand liggende locatie voor de uiteindelijk opslag van al het kernafval. Dat Groningen de ‘beste’ kandidaat is, wordt het liefst niet […]


  • 20 augustus 2021: Kernenergie, kernafval, feiten en ethiek in de risicomaatschappij

    Vanaf september komt er een “open gedachtewisseling” over waarden en feiten bij het gebruik van kernenergie, georganiseerd door de Raad voor de leefomgeving en infrastructuur (Rli, de voormalige Algemene Energieraad), staat in de startnotitie dat op 21 mei 2021 is verschenen: ‘Kernenergie: van polarisatie naar gesprek’. De Raad wil “meer orde in het debat” brengen, […]


  • 7 juni 2021: Waar laten we het kernafval?

    Kernafval moet voor onze veiligheid – en die van het leven na ons – minstens 100 duizend jaar worden opgeborgen. Maar waar, in hemelsnaam? En hoe? Nu nieuwe kerncentrales weer op de politieke agenda staan, moeten er knopen worden doorgehakt. “Of je gaat de komende jaren een beslissing nemen over de berging, of je stopt met […]