De rechtbank Amsterdam heeft Stichting Laka woensdag in het gelijk gesteld in een rechtszaak over geheim gehouden afspraken tussen kernafvalverwerker COVRA en uraniumverrijker Urenco. De minister van Financiën moet beter gaan onderzoeken welke documenten openbaar gemaakt moeten worden.
Laka diende in 2024 een Woo‑verzoek over documenten over de overeenkomsten tussen COVRA en Urenco. De minister wees het verzoek af, met als argument dat het uitsluitend zou gaan om commerciële en financiële bedrijfsinformatie die niet onder de Wet open overheid (Woo) zou vallen. De rechtbank Amsterdam is het daar niet mee eens.

Volgens de rechter heeft de minister het Woo‑verzoek te beperkt uitgelegd. Laka vroeg niet alleen om de contracten, maar ook om onderliggende documenten zoals kosten‑batenanalyses, variantenstudies en andere stukken die zijn gebruikt bij het aangaan van de overeenkomsten. Juist die documenten kunnen relevant zijn voor de beoordeling van milieugevolgen.
Daarnaast oordeelt de rechtbank dat de minister in zijn besluit onvoldoende inzichtelijk heeft gemaakt hoe er naar documenten is gezocht. Het blijft onduidelijk wie precies is benaderd, welke zoekvragen zijn gebruikt en hoe is vastgesteld dat er niet méér relevante documenten bestaan.

Duidelijk is de rechtbank over de aard van de door Laka gevraagde informatie. De opslag van kernafval is onmiskenbaar een activiteit met mogelijke milieueffecten. Informatie hierover moet in beginsel openbaar worden gemaakt.

De rechtbank draagt daarom Financiën op om binnen zes weken een nieuw besluit te nemen. Daarbij moet per document en per onderdeel worden beoordeeld of sprake is van milieu‑informatie. Met haar uitspraak onderstreept de rechtbank dat afspraken over kernafval niet zomaar achter commerciële geheimhouding mogen verdwijnen. Juist bij dit soort activiteiten heeft het publiek recht op inzicht in de afwegingen die daaraan ten grondslag liggen.