Stichting Laka

Publication Laka-library:
Energie. Info-pakket voor het W.E.D.-kader (1982)

Author	CE Delft, WED
Date	1982
Classification	1.01.1.10/47 (PUBLIC OPINION - BROAD SOCIETAL DISCUSSION)
Front

Inleiding

1. Voorgeschiedenis van het WED-INFOPROJECT

Sinds het begin van de zeventiger jaren is de kritiek toegenomen op het 
Nederlandse energiebeleid dat voornamelijk was gebaseerd op informatie uit de 
hoek van de producenten van energie, met name de elektriciteitsbedrijven en de 
oliemaatschappijen.
De oliemaatschappijen werd misbruik van hun informatiemonopolie verweten en 
een twijfelachtige rol tijdens en na de oliecrisis van 1973.
De elektriciteitsproducenten, verenigd in de Arnhemse Instellingen, werd verweten 
te hoge verwachtingen te koesteren ten aanzien van kernenergie, onvoldoende 
rekening te houden met maatschappelijke en milieuconsequenties en geen oog te 
hebben voor alternatieven voor toepassing van kernenergie.
Andere maatschappelijke groeperingen dan de energieproducenten hadden tot voor 
kort echter nauwelijks invloed op het Nederlandse energiebeleid.

De 'Nota Kernenergie' van de Werkgroep Kernenergie van de Vereniging 
Milieudefensie die in september 1972 de kernenergienota van de toenmalige 
minister van Economische Zaken, Langman, bekritiseerde, werd door 
beleidsmakers nog niet serieus genomen. Twee jaar later scoorde de inmiddels tot 
'Bezinningsgroep Energiebeleid' uitgegroeide werkgroep meer effect met de 
'Bezinningsnota Kernenergie', waarin 5 jaar uitstel voor de bouw van de geplande 
3 nieuwe kerncentrales werd bepleit. De energienota van minister Lubbers werd 
aangepast en mede onder invloed van de groeiende anti-kernenergiebeweging werd 
de bouw inderdaad' uitgesteld. 
De geschiedenis van de zeventiger jaren heeft het gelijk van de critici van het 
energiebeleid bevestigd.
Zelfs zonder nieuwe kerncentrales ontstond er al een overcapaciteit in de 
elektriciteitsproduktie en de mogelijkheden van energiebesparende technieken en 
duurzame·energiebronnen bleken inderdaad te zijn onderschat.

Aan de onevenwichtigheid in de informatievoorziening over energie veranderde 
echter niet veel. De visie van de energieproducenten werd nog steeds op grote 
schaal, en betaald uit elektriciteit- en olie-opbrengsten, over de Nederlandse 
bevolking uitgestrooid.
De kritiek van de energieconsumenten, waaronder alle niet aan overheid of 
energie-industrie verbonden personen en organisaties te rekenen zijn, kon slechts 
worden verspreid bij de gratie van vrijwilligerswerk en idealisme. En zonder de 
geldelijke middelen die aan degelijke onderbouwing en een efficiënte verspreiding 
van deze kritische standpunten en denkbeelden mogelijk zou kunnen maken.
Die kritische standpunten hielden onder andere in dat het energiebeleid meer 
gericht zou moeten worden op stimulering van energiebesparende technieken en 
toepassing van duurzame energiebronnen dan op uitbreiding van de 
energieproduktie door middel van fossiele brandstoffen en kernenergie. Om in de 
steeds groeiende behoefte aan onderbouwing van een energiebeleid gebaseerd op 
deze stellingnames te voorzien, werd in 1978 het Centrum voor Energiebesparing 
opgericht door een aantal milieu-organisaties.

This publication is only available at Laka on paper, not as pdf.
You can borrow the publication or request a copy. When we're available, this is possible for a small fee.