Publication Laka-library:
Mogelijkheden in Nederland voor opberging van vast radioactief afval in een steenzoutformatie (1973)
| Author | J.Hamstra, RCN |
![]() | 1-01-4-30-41.pdf |
| Date | December 1973 |
| Classification | 1.01.4.30/41 (WASTE - GEOLOGICAL DISPOSAL IN SALT/CLAY) |
| Front | ![]() |
From the publication:
J. Hamstra Mogelijkheden in Nederland voor opberging van vast radioactief afval in een steenzoutformatie Inleiding Uitgangspunten In de eerstvolgende vijfentwintig jaren zal voor de elektriciteitsvoorziening in Nederland in toenemende mate gebruik gemaakt worden van kernenergie. Winning van kernenergie heeft onvermijdelijk tot gevolg dat er radioactieve afvalstoffen gevormd worden. Kernsplijting zal slechts dan als een verantwoorde vorm van energieopwekking zijn aan te merken, wanneer ook deze radioactieve afvalstoffen op te bergen zijn met aanvaardbare risico's voor onze samenleving en de biosfeer. Eind 1972 werd door het RCN een prognose opgesteld van het toekomstige aanbod van radioactief vast afval door de in Nederland te bouwen kerncentrales en aanbevelingen gedaan om te komen tot veilige en economische wijzen van verwerking en opslag van dat afval (1). Daarbij werd het radioactief vast afval in drie categorieën ingedeeld, te weten: LAVA, laag-actief vast afval, dat een te verwaarlozen hoeveelheid a-stralers bevat en waarvan de stralingsdosis op het oppervlak van de verpakking kleiner is dan 0,2 röntgen per uur; MAVA, middel-actief vast afval, dat eveneens een te verwaarlozen hoeveelheid a-stralers bevat, maar waarvan de stralingsdosis op het oppervlak van de verpakking hoger is dan 0,2 en ten hoogste 2 röntgen per uur; en HAVA, hoog-actief vast afval, dat al het overig radioactief afval omvat. De geraamde hoeveelheden laag-actief vast afval omstreeks 1980 maken het gewenst uit te zien naar een andere verwerkingswijze dan de huidige, die afgestemd is op het dumpen in de Atlantische Oceaan.


