Laka Foundation

Publication Laka-library:
Toetsingsadvies over de inhoud van het milieu-effectrapport URENCO Nederland vof. (1993)

AuthorCommissie MER
1-01-8-36-26.pdf
DateJune 1993
Classification1.01.8.36/26 (URENCO/UCN ALMELO - LICENSING PROCEDURES & LAWSUITS)
Front

From the publication:

INLEIDING

URENCO Nederland v.o.f., gevestigd te Almelo, heeft het voornemen de
capaciteit voor verrijking van uranium uit te breiden tot maximaal
2500 tSW/jaar. De uitbreiding zal gefaseerd plaatsvinden in relatie
tot de ontwikkeling van de orderportefeuille. De uitbreiding geschiedt
deels door het bijplaatsen van centrifuges in de SP4-verrijkings-
fabriek. De vergunde capaciteit voor deze fabriek wordt hiermee
verhoogd van 1300 tot 1500 tSW/jaar. Ook wordt een geheel nieuwe
verrijkingsfabriek gebouwd met een gefaseerd opgebouwde maximale
capaciteit van 2000 tSW/jaar.

Aan de vigerende vergunning ingevolge de Kernenergiewet (Kew),
verleend op 10 januari 1992, is de voorwaarde gekoppeld dat vóór
1 januari 1996 een vergunningaanvraag moet worden ingediend die de
gehele inrichting omvat. Deze aanvraag, op basis van artikel 15,
onder b, Kew, zou voorzien moeten zijn van een milieu-effectrapport
(MER). Op basis van het Besluit Milieu-effectrapportage is de
voorgenomen activiteit echter niet m.e.r.-plichtig. Ten behoeve van
de vergunningverlening wordt derhalve, gerelateerd aan het
MER-besluit, een vrijwillige m.e.r.-procedure doorlopen.

Bevoegde gezagsorganen voor de vergunningverlening zijn de ministers
van Economische Zaken (coördinatie), van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid.

De startnotitie is bekendgemaakt op 10 april 1992. Het MER heeft ter
inzage gelegen van 27 april 1993 tot en met 28 mei 1993 (zie
bijlage 2). Per brief van 2 april 1993 (zie bijlage 1) is de
Commissie voor de milieu-effectrapportage verzocht het
toetsingsadvies uit te brengen. De samenstelling van de werkgroep
die het advies heeft opgesteld is weergegeven in bijlage 8. De
werkgroep vertegenwoordigt de Commissie voor de m.e.r. en wordt
verder in dit advies aangeduid als "de Commissie".

In haar toetsingsadvies is de Commissie uitgegaan van:

- de eisen die de Wet milieubeheer (artikel 7.10) stelt aan de
  inhoud van een milieu-effectrapport, mede gelet op de richtlijnen
  voor de inhoud van het MER die door het bevoegd gezag zijn
  vastgesteld;

- de eis dat het MER geen onjuistheden bevat (artikel 7.23,
  tweede lid, Wet milieubeheer).

De inspraakreacties die via het bevoegd gezag zijn ontvangen
(zie bijlage 4) zijn in dit advies in beschouwing genomen.
Voor zover de reacties betrekking hebben op de kwaliteit van het
MER, zijn zij middels voetnoten in het advies verwerkt.

In hoofdstuk 2 van dit advies wordt het MER getoetst op hoofdlijnen.
Dit hoofdstuk bevat een algemeen oordeel over de bruikbaarheid van
het MER als basis voor de besluitvorming over de activiteit.
Hoofdstuk 3 bevat de overige, voor de besluitvorming relevante,
opmerkingen van de Commissie op de verschillende onderdelen van het
MER.

TOETSING VAN HET MER OP HOOFDLIJNEN

Uit het MER kan geconcludeerd worden dat de invloed van de
uraniumverrijkingsfabriek relatief gering is. Het wordt echter niet
altijd duidelijk hoe de milieugevolgen zich verhouden tot de
regelgeving. Dit geldt met name voor de toetsing van het verhoogde
stralingsniveau aan de terreingrens bij de tails-opslag
(0,5 µSv/uur tegen een achtergrond van 0,1 µSv/uur).

Continu verblijf ter plaatse zou resulteren in een extra dosis van
circa 4 mSv/jaar. De maximaal aanvaardbare dosis volgens de Nota
Omgaan met Risico's van Straling (NORS) bedraagt 0,04 mSv/jaar.
Het MER maakt niet in één oogopslag duidelijk dat dit niveau circa
100 maal lager ligt dan het maximaal mogelijke dosistempo aan de
terreingrens ter hoogte van de tails-opslag. Voor de besluitvorming
en voor insprekers kan dit belangrijke informatie zijn.

Overigens is continu verblijf aan de terreingrens weinig reëel.
Uitgaande van een meer realistische verblijftijd van 15 minuten per
dag wordt de maximaal aanvaardbare dosis van 0,04 mSv/jaar
benaderd.

Het MER biedt echter voldoende inzicht in de milieugevolgen van de
huidige en van de beoogde configuratie van de verrijkingsfabriek en
kan daarom dienen als basis voor de besluitvorming over de
vergunningverlening.

De Commissie plaatst echter in hoofdstuk 3 van dit advies nog enkele
kanttekeningen bij onderdelen van het MER. Deze kanttekeningen
kunnen van belang zijn bij de besluitvorming.