Publication Laka-library:
Werkplan betreffende het verwijderen van het begraven radioactief afval van het KEMA-terrein (1980)
| Author | KEMA |
| Date | October 1980 |
| Classification | 1.01.8.42/02 (KEMA ARNHEM - WASTE) |
| Front | ![]() |
From the publication:
Inleiding Op het terrein van de KEMA is sinds het midden van de jaren vijftig tot 1972 radioactief afval begraven. Radioactief afval ontstond o.a.: - bij het fysisch-chemisch onderzoek met natuurlijk uranium en natuurlijk thorium. Dit afval is grotendeels op het KEMA-terrein begraven; - bij de bereiding van de suspensies met verrijkt uraniumoxyde en het mengoxyde van natuurlijk thorium en hoog verrijkt uranium. Het met verrijkt uranium besmette afval is steeds zo goed mogelijk gescheiden gehouden van het met natuurlijk uranium en natuurlijk thorium besmette afval en na jarenlange opslag uiteindelijk afgevoerd via de ophaaldienst voor radioactieve afvalstoffen van het toenmalige Reactor Centrum Nederland, RCN (thans ECN). Van het verrijkte uranium kunnen derhalve slechts sporen in het begraven afval terecht zijn gekomen; de suspensies, die in de nulenergiereactor gebruikt zijn en derhalve enige splijtingsprodukten en actiniden bevatten, zijn afgevoerd naar het ECN. Door het onderzoek met de reactor en het daaraan verbonden onderhoud kunnen mogelijke sporen van deze suspensies in het begraven afval terecht zijn gekomen. De subkritische reactor is in de loop van 1977 afgebroken en voor zover de onderdelen besmet of geactiveerd waren, via genoemde ophaaldienst afgevoerd naar het ECN. Van de reactoropstelling zijn geen besmette of geactiveerde onderdelen begraven; - bij het onderzoek aan bestraalde uranium en thoriummonsters (waarin aanzienlijke hoeveelheden kunstmatige radionucliden voorkwamen). Dit afval is steeds gescheiden gehouden van het overige afval en afgevoerd via de ophaaldienst van ECN; - bij het onderzoek met tracers. Deze tracers dienden voor de ontwikkeling van analysemethoden van splijtingsproducten in suspensies van de nulenergiereactor. Kleine hoeveelheden hiervan kunnen zijn begraven. Resumerend kan gesteld worden dat de radioactieve stoffen in het begraven afval in principe bestaan uit natuurlijk uranium en natuurlijk thorium en hun dochternucliden. Ondanks het gescheiden houden van de verschillende soorten afval is het niet uitgesloten dat er sporen verrijkt u, splijtingsprodukten en actiniden aanwezig zijn en mogelijk geringe hoeveelheden radioactieve stoffen gebruikt als tracers.
This publication is only available at Laka on paper, not as pdf.
You can borrow the publication or request a copy. When we're available, this is possible for a small fee.

