Laka Foundation

Publication Laka-library:
Kerncentrales voorbij houdbaarheidsdatum. De gevaren van levensduur- verlenging van de Belgische reactoren (2006)

AuthorBond Beter Leefmilieu, Greenpeace
DateOctober 2006
Classification 2.03.0.00/29 (BELGIUM - GENERAL)
Front

From the publication:

Inleiding

In 2003 besliste de federale regering na een lang debat om de kernreactoren stil te 
leggen na veertig jaar werking (dus tussen 2015 en 2025). Een levensduur die lang 
overkomt: wereldwijd zijn al107 reactoren stilgelegd, waarvan de gemiddelde leeftijd 
ongeveer 21 jaar was. We beschikken vandaar dus maar over heel beperkte ervaring 
met het uitbaten van grote commerciële reactoren die de leeftijd van veertig jaar 
benaderen, laat staan overschrijden.

Toch blijft de nucleaire lobby zich als een duivel in een wijwatervat weren tegen de 
beslissing om de kerncentrales te sluiten. Sommige stemmen spreken zelfs over een 
nog verdere verlenging van de levensduur van de centrales, tot zestig jaar! Een groep 
organisaties buigt zich in dit dossier over de risico's voor de veiligheid gekoppeld 
aan de onvermijdelijke veroudering van de onderdelen van de centrales, en dus over 
de risico's die een levensduurverlenging met zich zou meebrengen.

De veroudering van centrales heeft twee gevolgen. Enerzijds zien we een toename 
van incidenten zoals kleine lekken, barstjes en kortsluitingen. Dat is vandaag het 
geval in de Belgische centrales, zoals in de rapporten van het onafhankelijke 
controleorganisme Association Vinçotte Nucléaire te lezen staat.

Nog zorgwekkender is anderzijds dat de materialen van de reactoren zelf zwakker 
worden. Zo kunnen er problemen met barsten ontstaan in de deksels van het 
reactorvat. Dit probleem is meer in het bijzonder vastgesteld in reactoren in 
Frankrijk, Zweden en Zwitserland. Het meest tot de verbeelding sprekend voorbeeld 
op vandaag is dat van de Davis Besse reactor in de Verenigde Staten, waar barsten 
maar na tien jaar werden ontdekt, ondanks visuele inspecties. Het doorscheuren van 
de laatste beschermingsbarrière, het membraan in roestvrij staal, had een opening 
kunnen laten ontstaan met mogelijk zeer zware gevolgen: wegstromen van water uit 
de reactor, het uitwerpen van een deel van de controlestaven of het verlies van hun 
werking. Het is niet moeilijk om zich de impact voor te stellen van een verzwakking 
van de reactor die leidt tot belangrijke radioactieve emissies in de centrale van Doel, 
vlakbij Beveren, Zandvliet en op een boogscheut van de grote markt van Antwerpen.

De hoofdconclusie van dit dossier is dat in het licht van de mogelijke impact van 
een nucleair ongeval, we ons geen bijkomende risico's kunnen veroorloven. Eens 
de reactoren een leeftijd van twintig jaar bereiken, stijgt het risico op een ongeval 
ieder jaar significant. De verlenging van de levensduur van de centrales kan 
financieel op het eerste zicht misschien interessant lijken voor de uitbater van 
de centrales. De  risico's voor de het geheel van de bevolking zijn echter zodanig 
dat ze maatschappelijk onaanvaardbaar zijn.

This publication is only available at Laka on paper, not as pdf.
You can borrow the publication or request a copy. When we're available, this is possible for a small fee.