Stichting Laka

Publication Laka-library:
Tsjernobyl. Hoe is het nu met ons eten (1988)

Author	Eerst meten, dan eten
Date	February 1988
Classification	2.34.8.32/02 (CHERNOBYL ACCIDENT - CONSEQUENCES EUROPE - CONTAMINATED FOOD)
Front

Beste mensen,

Wij (Rina 29, Herman 27 en Catharina 3 jr) waren na de ramp in Tschernobyl zeer 
onzeker over wat de gevolgen voor ons en ons kind zouden zijn. Er kwamen vele 
vragen in ons op: wat kunnen we nog eten, kunnen de kinderen nog in het zand 
spelen, enz. Van verschillende kanten kwamen verschillende en vaak tegenstrijdige 
antwoorden. De informatie via de media hier in Nederland was voornamelijk 
geruststellend maar verder waardeloos. Via de Duitse media kwamen we wat meer 
te weten maar toen alles langzaam bedaarde hield dat ook weer op. Bij ons hield het 
echter niet op. Wij konden ons niet voorstellen dat hiermee alles alweer voorbij zou 
zijn. We vroegen ons af hoe de toen zo haastig in EEG verband verhoogde normen 
voor radioaktiviteit in voedsel tot stand waren gekomen en of die normen wel zo 
veilig waren als men officieel deed voorkomen. Vele artsen en onafhankelijke 
wetenschappers zijn het erover eens dat deze normen onverantwoordelijk hoog zijn.
Een voorbeeld: Voor Tschernobyl was de radioaktiviteit in onze levensmiddelen 
minder dan 1 Bequerel (Bq) per kg/liter. Officieel maximaal toelaatbaar was toen 
nog 10 Bq. Na de ramp wordt de .norm voor melk en babyvoeding verhoogd tot 
370 Bq en die voor al het andere voedsel tot 600 Bq. De deelstaatregering van 
Hessen (BRD) voerde een norm in van 20 Bq voor een liter melk. Natuur en milieu en 
Milieudefensie willen graag een norm van 40 Bq voor babyvoeding en 60 Bq voor de 
andere levensmiddelen Meerdere onafhankelijke experts raden tenminste zwangere 
vrouwen en kleine kinderen aan de 10 Bq niet te overschrijden. Welke norm men nu 
voor zichzelf stelt is ieders eigen verantwoordelijkheid. Wij, voor ons en ons kind, 
hebben besloten ons aan de laagste norm te houden.
Hiervoor is het wel nodig zoveel mogelijk informatie te krijgen over de 
daadwerkelijke belasting van onze levensmiddelen. We hebben o.a. het ministerie 
van Volksgezondheid en die van Landbouw en Visserij gebeld. Het enige wat men 
ons wist te vertellen was dat alles wel gecontroleerd wordt en dat alles beneden de 
norm zit. Dat we graag concrete getallen wilden weten omdat wij het met deze norm 
niet eens zijn werd zeer geringschattend afgedaan. Hetzelfde bij de Keuringsdienst 
van Waren. Men was nog wel bereid enkele produkten voor ons te meten (hoewel het 
eigenlijk niet de bedoeling was dat dit vaak gebeurde) maar er werden geen getallen 
genoemd. Winkeliers bleken niet te weten hoeveel radioaktiviteit er in het eten zit 
dat zij ons verkopen. We werden naar de groothandels verwezen maar ook daar wist 
men niet meer dan dat alles gecontroleerd wordt. Vertrouw er maar op dat het wel 
goed zit luidt overal het devies. Dat we dit niet meer kunnen zal verderop nog 
duidelijker worden.
Ook over de herkomst van bepaalde produkten werd en wordt nog steeds erg 
geheimzinnig gedaan. Dit werd begrijpelijk toen we erachter kwamen dat bv. de 
meeste kruidenthee's van Jacob Hooy uit Oost-Europa komen. Artsen, Milieudefensie 
of de Consumentenbond konden ons in deze zaken ook niet verder helpen dan wat 
algemeenheden.
Praktische informatie die je bij het boodschappen doen kunt gebruiken hebben we 
nergens kunnen krijgen.

This publication is only available at Laka on paper, not as pdf.
You can borrow the publication or request a copy. When we're available, this is possible for a small fee.