Publication Laka-library:
Radioactief afval - Een levensgevaarlijke erfenis (2010)
| Author | Greenpeace |
![]() | 6-01-5-50-98.pdf |
| Date | July 2010 |
| Classification | 6.01.5.50/98 (WASTE - RADIOACTIVE WASTE GENERAL) |
| Remarks | Nederlandse versie van 6.01.5.50/85 |
| Front | ![]() |
From the publication:
Radioactief afval Een levensgevaarlijke erfenis Kernenergie: een gevaarlijk obstakel Zou u in een auto rijden als die geen remmen had? Waarschijnlijk niet. En toch dendert de kernenergiesector al 50 jaar door zonder zich te bekommeren om het levensgevaarlijke bijproduct: radioactief afval. Al meer dan 50 jaar produceert de nucleaire De Internationale Organisatie voor Atoomenergie industrie grote hoeveelheden gevaarlijk radio (IAEA) schat dat de nucleaire industrie jaarlijks actief afval in alle fasen van de ‘nucleaire keten’; 1 miljoen vaten (200.000 m3) zogenaamd ‘laag- en van uraniumwinning en brandstofproductie tot middelradioactief afval’ en circa 50.000 vaten het gebruik in kerncentrales, de verwerking (10.000 m3) van het nog gevaarlijker ‘hoogradio van het kernafval en ten slotte de afbraak van actief afval’2 produceert. In deze cijfers is de de kerncentrale zelf. Kernenergie wordt tegen opgebrande kernbrandstof, die tot het hoog woordig gezien als een van de mogelijkheden om radioactief afval hoort, niet eens meegerekend. klimaatverandering tegen te gaan. Maar kern energie is een gevaarlijk obstakel op weg naar Het duurt 240.000 jaar tot het stralingsniveau van een toekomst met schone energie.1 Kerncentra radioactief afval een niveau heeft bereikt waaraan les zijn gevaarlijk, onbetaalbaar en produceren mensen zonder gevaar kunnen worden bloot radioactief afval dat honderdduizenden jaren gesteld. Dat is langer dan dat er mensen op aarde levensgevaarlijk blijft. leven (200.000 jaar). Er is geen enkele garantie dat deze stoffen zo lang veilig kunnen worden op geslagen. Het is onverantwoord dat de nucleaire industrie kan doorgaan met het produceren van meer radioactief afval. Falende oplossingen In de afgelopen 50 jaar zijn er miljarden euro’s uitgegeven om een oplossing voor het probleem van het nucleair afval te vinden. Al deze pogingen zijn mislukt. Nederland, Rusland, de Verenigde Staten, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Japan en andere landen: dumping op zee verboden Jarenlang werd laagradioactief afval in zee gedumpt, een vorm van struisvogelpolitiek. De vaten begonnen te lekken, het afval kwam in het milieu terecht en gevaarlijke stoffen hoopten zich op in het lichaam van dieren. Na 15 jaar actievoeren door Greenpeace kwam er in 1993 een internationaal verdrag dat het dumpen van radioactief afval in zee verbiedt. De vaten die in zee zijn gedumpt, zijn echter nooit opgeruimd en liggen nog steeds op de zeebodem.


