Stichting Laka

Publicatie Laka-bibliotheek:
Kernafval (g)een probleem?! (1998)

AuteurDutch Young Generation
Datum1998
Classificatie 1.01.4.10/16 (AFVAL - ALGEMEEN)
Voorkant

Uit de publicatie:

1. INLEIDING

Het afval van onze industriële bedrijvigheid vormt een probleem voor onze 
gezondheid en ons milieu. Met name het afval van de kernenergie leidt tot 
publieke zorg. Dit is begrijpelijk, omdat de praktische oplossing van dit nieuwe 
afvalprobleem nog nergens ter wereld is voltooid. Ook al zijn vakmensen vol 
vertrouwen dat goede oplossingen bestaan en in de praktijk gebracht kunnen 
worden, toch heerst bij het publiek veel twijfel. Deze twijfel leidt er toe dat de 
uitvoering wordt vertraagd, omdat een publieke aanvaarding daarvan noodzakelijk 
is. Die vertraging leidt er weer toe dat de twijfel aan de voorgestelde uitvoering 
toeneemt. Zo'n neerwaartse vertrouwensspiraal kan alleen doorbroken worden als 
de communicatie tussen vaklui en het publiek aanzienlijk wordt verbeterd. Om 
daaraan bij te dragen is dit boekje geschreven.

Denk niet dat het probleem van kernafval pas onlangs onderkend is. Het gevaar 
van de stralingsgiftigheid van radioactieve stoffen is minstens een halve eeuw 
bekend. Dat ze een industrieel probleem vormen was al duidelijk in 1943, toen een 
studie begon van het effect van die stoffen op vis in de rivier waarmee de eerste 
kernreactoren werden gekoeld, terwijl tevens werd gelet op effecten op bomen en 
planten, dieren en mensen. In de veertiger jaren zijn alle belangrijke effecten 
gevonden en de belangrijkste methoden voor het voorkomen ervan ontwikkeld. 
In 1955 vond de eerste internationale conferentie plaats over de afvalbehandeling. 
Toen reeds waren de specialisten het er over eens dat de beste methode voor het 
behandelen van het kernsplijtingsafval bestaat in het vastleggen in lekdichte 
materialen en het onderbrengen daarvan in diepe, stabiele bodems. De eerste 
gedetailleerde studies over het gebruik van steenzout-formaties daarvoor 
verschenen in 1964. In 1965 begon
een 19 maanden durende proefopslag van verglaasd afval in een verlaten zoutmijn 
bij Lyons (Kansas, V.S.). De proeven hadden een gunstig resultaat, maar plannen 
om hier een eindopslagplaats te maken werden in 1972 opgegeven wegens twijfel 
aan de lekdichtheid van de desbetreffende formatie.

Deze publicatie is alleen op papier bij Laka beschikbaar, niet als pdf.
Publicaties zijn te leen of informeer of we een kopie kunnen maken. Soms, als we tijd hebben, lukt dat tegen kostprijs van de kopieën.