Publicatie Laka-bibliotheek:
De Bondsrepubliek en kernenergie. Een politiek-economische analyse (1978)
| Auteur | Hans Schenk |
| Datum | juni 1978 |
| Classificatie | 2.01.0.00/58 (DUITSLAND - ALGEMEEN) |
| Voorkant | 
|
Uit de publicatie:
REDAKTIONEEL Problemen rond onze energievoorziening zijn, vooral sinds de 'energiekrisis', dagelijkse kopij voor de media. Waarschuwingen van topfunktionarissen van oliekoncerns dat de olie écht opraakt staan tegenover studies die aantonen dat er nog gigantische voorraden in de wereld liggen opgeslagen. Protesten tegen kerncentrales staan tegenover hard politieoptreden omdat 'kernenergie noodzakelijk is voor het voortbestaan van onze maatschappij'. Hoopvolle berichten over de toepassing van zonne-energie en maatregelen voor energiebesparing staan tegenover een hopeloos tekort aan financiële middelen voor onderzoek en ontwikkeling omdat 'hun bijdrage aan de oplossing van energieproblemen toch slechts marginaal is'. Die tegengestelde berichten zijn niet verwonderlijk. Een groot deel van de media is afhankelijk van de informatie die direkt belanghebbenden produceren en publiceren. Wat steeds terugkeert is, dat energie een schaarsteprobleem is. De vraag of dat het geval is laten wij hier rusten. In dit nummer gaat het vooral om de belangen die er achter 'energie' zitten. Direkt belanghebbenden publiceren natuurlijk geen informatie die hun belangen niet dient. Kenmerkend voor deze situatie zijn de door verschillende koncerns afgescheiden kostenberekeningen van met behulp van kernenergie opgewekte elektriciteit. De Westduitse kolenconcerns bijvoorbeeld 'bewijzen' keer op keer dat kernenergie duurder is dan kolenenergie; de nukleaire reaktorleveranciers tonen daarentegen, omkleed met even wetenschappelijke opsmuk, voortdurend aan dat kernenergie de goedkoopste energiebron is. De oliekoncerns zijn natuurlijk gebaat bij de idee dat hun produkt schaars is: het stelt hen in de gelegenheid sterke pleidooien te houden voor prijs- en dus (in dit geval) winststijgingen. Daarom zullen hun schattingen altijd aan de 'zekere' kant zijn. Niet alleen de gemiddelde krantelezer, ook het parlement moet vaak maar raden wie het bij het rechte eind heeft, wat nou waar is. De laatste maanden is dat wel heel duidelijk geworden bij de verwikkelingen rond de uitbreiding van de ultracentrifuge (UC)-fabriek in Almelo: onzekerheid is troef, niemand weet wat er op hoog niveau nu werkelijk bedisseld is. Toch is in dit geval iets naar buiten toe ondubbelzinnig gebleken: het gaat hier niet om een algemeen, maatschappelijk belang maar om een deelbelang. Dat wil zeggen het belang van de ondernemingen die in 'Almelo' deelnemen, en - via een paar tussenstappen - het belang van die Westduitse koncerns die met steun van de staat een gigantisch contract met Brazilië hebben gesloten voor de export van een kompleet nukleair apparaat (à raison van zo'n 11 tot 20 mrd DM).
Deze publicatie is alleen op papier bij Laka beschikbaar, niet als pdf.
Publicaties zijn te leen of informeer of we een kopie kunnen maken. Soms, als we tijd hebben, lukt dat tegen kostprijs van de kopieën.