Publicatie Laka-bibliotheek:
Stop kerncentrales (1980)
| Auteur | PvdA België |
| Datum | oktober 1980 |
| Classificatie | 2.03.0.00/08 (BELGIË - ALGEMEEN) |
| Voorkant | 
|
Uit de publicatie:
HOOFDSTUK 1 : DE SCHRIKWEKKENDE GEVAREN VAN DE KERNENERGIE HOE WERKT EEN KERNREAKTOR ? Principieel is er weinig verschil tussen de werking van een gewone centrale en een kerncentrale. In beide gevallen wordt de elektrische stroom opgewekt in een alterator. Deze machine wordt aan het draaien gebracht door een stoomturbine. De stoom die hiertoe vereist is, wordt verkregen door opwarmen van water. Daar heb je natuurlijke warmte voor nodig. Het verschil ligt hem nu in de manier van opwarmen. In klassieke centrales gebeurt die opwarming van water tot stoom door verbranding van brandstoffen als steenkool, gas, stookolie (de zg. fossiele brandstoffen). Bij een kerncentrale wordt de warmte ontleend aan de vrijgemaakte energie, bekomen bij de splijting van atoomkernen. Een geschikt splijtbaar atoom is uranium; vooral Uranium-235. Deze zware atoomkernen bevinden zich in het hart van een kernreaktor. Zij worden gespleten ten gevolge van een bombardement met neutronen (ongeladen deeltjes). Bij deze splijting ontstaan : - twee nieuwe atoomkernen - twee tot drie nieuwe neutronen - energie onder vorm van radio-aktiviteit en warmte. De nieuw gevormde neutronen kunnen op hun beurt weer splijting veroorzaken. De kernreaktie wordt op deze manier in stand gehouden. Ze is dus een echte kettingreaktie. Een van de voornaamste moeilijkheden is het kontroleren van deze kettingreaktie. Men moet er namelijk voor zorgen dat van de 2 à 3 vrijgekomen neutronen slechts één beschikbaar wordt gehouden voor een volgende splijting. Gebeurt dit niet, dan worden steeds meer kernen in een steeds kortere tijdspanne gespleten, waarbij zoveel energie (voornamelijk) in de vorm van hitte, wordt vrijgesteld dat de reaktor gaat smelten.
Deze publicatie is alleen op papier bij Laka beschikbaar, niet als pdf.
Publicaties zijn te leen of informeer of we een kopie kunnen maken. Soms, als we tijd hebben, lukt dat tegen kostprijs van de kopieën.