Publicatie Laka-bibliotheek:
Nucleaire vervuiling door militaire activiteiten (symposium) (2001)
| Auteur | TU Eindhoven |
| Datum | 2001 |
| Classificatie | 2.34.4.10/04 (RUSLAND - AFVAL/OPWERKING - ALGEMEEN) |
| Voorkant |
|
Uit de publicatie:
VOORWOORD De Bestuurscommissie Vredescentrum TUE heeft gedurende haar ruim twaalf en een halfjarig bestaan veel aandacht besteed aan kernwapens. Meestal ging het om het gevaar van inzet van zulke wapens met opzet of als gevolg van een ongeluk of vergissing, de nucleaire bewapeningswedloop, het non-proliferatieverdrag en (in verband daarmee) de onvoldoende inzet van de kernwapenmogendheden voor een beleid om kernwapens uiteindelijk uit te bannen, kemproeven en methoden om uranium en plutonium van op non-actief gestelde kernwapens veilig te verwerken of op te slaan. Ten tijde van de koude oorlog bedreigden de supermogendheden elkaar en de gehele wereld met de totale vernietiging. Enerzijds werd daardoor volgens een gangbare theorie stabiliteit bevorderd, omdat een daadwerkelijke nucleaire oorlog ondenkbaar leek, anderzijds bestond er wel degelijk een verschrikkelijk risico, dat door verkeerde inschattingen, irrationele handelingen van onverantwoordelijke leiders of technische mankementen kernwapens zouden kunnen worden ingezet. Het risico werd vergroot door het bestaan van een uitgebreid scala in grootte, van superzware waterstofbommen tot neutronenbommen en mininuk.es. Een relatief beperkte inzet zou dan immers gemakkelijk tot escalatie kunnen leiden. Aan het einde van de koude oorlog leidde de ontspanning tot een reductie van de kernbewapening. Over de op land geplaatste middellange afstandsraketten was reeds eerder een verdrag gesloten, in de periode van 1989 tot 1993 werden ook de voorraden strategische kernwapens van Rusland en de Verenigde Staten aanzienlijk gereduceerd. Helaas stagneert de kernontwapening sindsdien. Nog steeds is een deel van de kernwapenvoorraad voldoende om de gehele wereldbevolking uit te roeien. Nog steeds bestaan de boven genoemde risico's. Maar bovendien bestaan er enorme risico's van ecologische aard. Vandaag staat de nucleaire vervuiling centraal. Vervuiling door kemproeven is sinds de afsluiting van het kernstopoverdrag wellicht niet meer zo belangrijk, hoewel proeven met mini-wapens, die buiten het verdrag vallen, hiertoe nog kunnen bijdragen. Waar het vooral om gaat, dat is de vervuiling door restanten van oude kernwapens, nucleaire schepen, duikboten, vliegtuigen en ander militair materieel, dat verongelukt of als versleten afval wordt gedumpt. Iedereen herinnert zich de recente tragedie met de Koersk in de Barentszee. De bemanningsleden zijn door een hel gegaan totdat zij door de dood zijn verlost. Ook is het mogelijk, dat deze nucleair aangedreven duikboot door zijn ondergang de toch al zo vervuilde Barentszee nog verder radioactief heeft besmet.
Deze publicatie is alleen op papier bij Laka beschikbaar, niet als pdf.
Publicaties zijn te leen of informeer of we een kopie kunnen maken. Soms, als we tijd hebben, lukt dat tegen kostprijs van de kopieën.