Publicatie Laka-bibliotheek:
Kernenergie in diskussie (1977)
| Auteur | IKV |
| Datum | 1977 |
| Classificatie | 6.01.0.00/80 (ALGEMEEN) |
| Voorkant | ![]() |
Uit de publicatie:
Is kernenergie onmisbaar ? Is kernenergie onmisbaar om ons in de toekomst van voldoende elektriciteit te voorzien? Vele deskundigen en politici hebben tot voor kort deze vraag met ja beantwoord. Er zijn dan ook al twee kerncentrales in bedrijf (Dodewaard en Borsele) en de verwachting is dat er nog eens drie tot tien bijgebouwd zullen worden. Met kernenergie heeft ook de zogenaamde verrijkingsfabriek in Almelo te maken. Evenals de deelname van Nederland in de bouw van snelle kweekreektoren in Frankrijk en West-Duitsland (Kalkar). En niet te vergeten de plannen om radioaktief afval in de zoutlagen van Groningen en Drente op te slaan. De laatste jaren evenwel groeit er een verzetsbeweging tegen de kernenergieplannen. Heel in het bijzonder onder de mensen die in hun eigen woonomgeving met kernenergie geconfronteerd worden. Verder in wetenschappelijke kringen, waar een openlijke discussie op gang is gekomen over de wenselijkheid van kernenergie. Ook kerken uiten hun twijfel en vragen om een 'moratorium' (periode van uitstel). Het geloof in kernenergie, dat in de vijftiger jaren nog algemeen was, is duidelijk aan het tanen. In 1953 kondigde president Eisenhower in zijn 'atom for peace'-rede goedkope energie aan voor de hele wereld. Mede dankzij de kernenergie zouden vele landen binnen afzienbare tijd het welvaartsniveau van de Verenigde Staten kunnen bereiken. Het geloof in de verwerkelijking van dit toekomstbeeld bleef tot het midden van de jaren zestig vrijwel onaangetast. In diezelfde periode nam het aantal kernwapenstaten toe tot vijf. Maar vreedzame en niet-vreedzame toepassingen van kernenergie werden strikt gescheiden gezien en (gescheiden) beoordeeld: kernwapens vormden de slechte kant van kernenergie, elektriciteitsopwekking de goede. De grote protestbeweging 'tegen de bom' aan het eind van de jaren vijftig richtte zich met name tegen de proefexplosies, maar in 't geheel niet tegen het 'vreedzame' gebruik van kernenergie. Pas aan het eind van de jaren zestig ontstond ook het verzet tegen een 'vreedzaam gebruik van kernenergie'. En net als bij de kernwapens leek het alsof men tegen ontwikkelingen vocht die niet meer te stoppen waren. Miljarden waren immers al geïnvesteerd en de atoomtechnologie was in handen gekomen van machtige multinationale ondernemingen (General Electric, Westinghouse, Kewa). Bovendien deed de oliecrisis van 1973 het besef groeien dat olie en gas niet onbeperkt voor handen zijn en kernenergie dus absoluut noodzakelijk. Toch is het de anti kernenergiebeweging gelukt om de gevaren van het 'vreedzaam gebruik' zichtbaar te maken. In menig opzicht blijken deze sterk overeen te komen met die van de kernwapens.
Deze publicatie is alleen op papier bij Laka beschikbaar, niet als pdf.
Publicaties zijn te leen of informeer of we een kopie kunnen maken. Soms, als we tijd hebben, lukt dat tegen kostprijs van de kopieën.

