Stichting Laka

Publicatie Laka-bibliotheek:
Radioactief afval - Een levensgevaarlijke erfenis (2010)

AuteurGreenpeace
6-01-5-50-98.pdf
Datumjuli 2010
Classificatie6.01.5.50/98 (AFVAL - ALGEMEEN)
OpmerkingNederlandse versie van 6.01.5.50/85
Voorkant

Uit de publicatie:

Radioactief afval Een levensgevaarlijke erfenis

Kernenergie: een gevaarlijk obstakel

Zou u in een auto rijden als die geen remmen had? Waarschijnlijk niet. En toch
dendert de kernenergiesector al 50 jaar door zonder zich te bekommeren om het
levensgevaarlijke bijproduct: radioactief afval.

Al meer dan 50 jaar produceert de nucleaire            De Internationale Organisatie voor Atoomenergie
­­industrie grote hoeveelheden gevaarlijk radio­       (IAEA) schat dat de nucleaire industrie jaarlijks
actief afval in alle fasen van de ‘nucleaire keten’;   1 miljoen vaten (200.000 m3) zogenaamd ‘laag- en
van uraniumwinning en brandstofproductie tot           middelradioactief afval’ en circa 50.000 vaten
het gebruik in kerncentrales, de verwerking            (10.000 m3) van het nog gevaarlijker ‘hoogradio­
van het kernafval en ten slotte de afbraak van          actief afval’2 produceert. In deze cijfers is de
de kerncentrale zelf. Kernenergie wordt tegen­         ­opgebrande kernbrandstof, die tot het hoog­
woordig gezien als een van de mogelijkheden om          radioactief afval hoort, niet eens meegerekend.
klimaatverandering tegen te gaan. Maar kern­
energie is een gevaarlijk obstakel op weg naar         Het duurt 240.000 jaar tot het stralingsniveau van
een toekomst met schone energie.1 Kerncentra­          radioactief afval een niveau heeft bereikt waaraan
les zijn gevaarlijk, onbetaalbaar en produceren        mensen zonder gevaar kunnen worden bloot­
radioactief afval dat honderdduizenden jaren           gesteld. Dat is langer dan dat er mensen op aarde
levensgevaarlijk blijft.                               leven (200.000 jaar). Er is geen ­enkele garantie
													   dat deze stoffen zo lang veilig kunnen worden op­
													   geslagen. Het is onverantwoord dat de nucleaire
													   industrie kan doorgaan met het produceren van
													   meer radio­actief afval.


				 Falende oplossingen
				 In de afgelopen 50 jaar zijn er miljarden euro’s uitgegeven om een oplossing voor
				 het probleem van het nucleair afval te vinden. Al deze pogingen zijn mislukt.

				Nederland, Rusland, de Verenigde Staten,
				Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Japan en
				andere landen: dumping op zee verboden
				Jarenlang werd laagradioactief afval in zee gedumpt,
				een vorm van struisvogelpolitiek. De vaten begonnen
				te lekken, het afval kwam in het milieu terecht en
				gevaarlijke stoffen hoopten zich op in het lichaam van
				dieren. Na 15 jaar actievoeren door Greenpeace kwam
				er in 1993 een internationaal verdrag dat het dumpen
				van radioactief afval in zee verbiedt. De vaten die in zee
				zijn gedumpt, zijn echter nooit opgeruimd en liggen
				nog steeds op de zeebodem.